கலைவேந்தன் கவிதைகள்...!

காதலர்களுக்கு மட்டும்..

2012-02-13T01:35:00.001+05:30

காதல்..
வெட்டிய வாழையின் கண்ணீர் போல்
விரைவாய்த்துடிப்பது..

காதல்..
எட்டி நின்றாலும் எத்திலீனைப்போல்
பற்றி எரிவது..

காதல்..
பலமணி நேரம் எழுதிய தேர்வின்
நொடிப்பொழுது பரிணாமம்..

காதல்..
சொற்களில் நிறைவாய் சோகங்கள் குறைவாய்
சொக்கி இழுப்பது..

காதல்..
எங்குதிரும்பினாலும் வடதிசை நோக்கும்
காந்தமுள் போன்றது..

காதல்..
எத்தனைப் பச்சைகிடைப்பினும் தன்
வறண்ட நிலம் தாண்டாதது..

காதல்..
எச்சொல் எவரிடம் கேட்பினும் அச்சொல்
கவர்ந்தவனிடமே யாசிப்பது..

காதல்..
எத்தனை தொலைவாயினும் இதயத்தின்
அருகாமை தொலைக்காதது..

காதல்..
தன்னவன் முகத்தையும் பிறரதன்
முதுகையும் காண்பது..

காதல்..
கொண்டவனுக்கே எச்சில்விழுங்கி
குறுகுறுத்துப் பார்ப்பது..

காதல்..
மன்னனேயாயினும் துச்சமாய் எண்ணி
தன்னவனுக்காய் தனித்தே வாழ்வது..

காதல்..
கொலையனே யாயினும் கொண்டவன்
கூற்றே நீதியென உரைப்பது..

காதல்..
வருடங்களாய் கண்கள்அயர்ந்தும்
தளராமல் காத்திருப்பது..

காதல்..
ஒற்றை வார்த்தையில் கட்டிப்போடும்
இன்பவிலங்கு..

காதல்..
உயிரை இழந்தாலும் தன்
இணையை இழக்காதது..

உலகெங்கும் வாழும் உன்னதக்காதலர்களுக்கு என் அன்பான காதல்சமர்ப்பணம்..!

சறுக்கல்..

2012-02-07T22:17:00.005+05:30

ஒற்றைக் காம்பில் உதித்த மலர்..
தன்னை உணர்ந்த போதிமரம்..

ஒருகாலை பூமியில் ஊன்றி
மறுகாலுக்காய் மனதை ஊன்றிய
ஊன்றுகோல் ஒட்டவைத்த சான்றுகோல்..

வானுயர்ந்த எண்ணக்கோபுரங்களுடன்
ஓர் ஒற்றைத்தூண்..

அடிமரம் பழுதானாலும் அங்கங்க‌ள் விழுதாகும்
ஆலமரம்..

ஒருக்கால் சறுக்கியதால்
மறுகால் படைக்க மறந்த
இறைவனுக்கும் ஊனமோ..?

குடியரசு தின வாழ்த்து..

2012-01-26T16:33:00.002+05:30

குடியரசுதின வாழ்த்து..

எத்தனையோ கோடிக்கு கணக்கு சொன்னாங்க‌
அத்தனையும் வெளிநாட்டில் இருக்குதுன்னாங்க‌
பத்தாத கோடிக்கு வக்கு இல்லையே எங்க‌
வத்தின இடுப்புக்கு ஓர்வழியும் இல்லையே..

ஆண்டுக்கு ரெண்டுதரம் கொடியேத்திட்டு
வாண்டுகளுக் கெல்லாம் முட்டாய் தந்தாங்க‌
மாண்டு போன தமிழங்களை மறந்து போனாங்க‌
ஏண்டு கேக்க ஆளில்ல‌ன்னு பறந்து போனாங்க..

தேர்தலுன்னு ஒருவிழா எப்பவும் உண்டு அப்ப‌
போர்முனைக்கு போவதுபோல் பொங்கி நிப்பாங்க‌
ஏர்முனையில் வதங்கினவங்க ஏங்கி நின்னாங்க‌
சீர்திருத்த வந்தவங்க சிரிக்கவைச்சாங்க..

எல்லாரும் பாடுபட்டு எங்களுக்காக
நல்ல நல்ல திட்டமெல்லாம் தீட்டிப்புட்டாங்க‌
சல்லாடை கண்ணு போல கிழிந்ததுணிதான்
சாசுவதம் எங்களுக்கு கண்டுபுட்டோங்க..

இன்றெனது சோகங்கள் பகிரவே வந்தேன்..

2012-01-23T19:04:00.002+05:30

இன்றெனது சோகங்கள் எழுதவே வந்தேன்..

எழுத்தென்றால்..

சிதறிய இரவுகளின் மிச்சங்கள்
தொலைதூர வானில் நட்சத்திரங்களாய்..

சிலநேரம் வாய்க்கும் சீரிய தென்றலோ
சிந்தையை மயக்கி கீதங்கள் இசைக்கும்..

இன்றெனது சோகங்கள் பகிரவே வந்தேன் ..

அவள் என்னை நேசித்ததும் நான் அவளை யாசித்ததும்..
பகிரத்தான் வந்தேன்..

ஆகாயம் கூரையாய் அதனடியில் நாங்கள்
வாகாக முத்தங்கள் பகிர்ந்ததும்
மீண்டும் மீண்டும் அவளை முகர்ந்ததும்

பகிரத்தான் வந்தேன்..

அவளை நேசிக்காத குருடரும் இல்லையெனில்..
அவள் நயனம் கண்டவரோ ஊமையராயினர்..

மலையளவு சோகங்கள் உரைத்திடவே வந்தேன்..

நான் அவளைப் பெறாத சோகமும்
பெற்றும் தொலைத்திட்ட ஊழ்வினைக் காயங்களும்

மனதின் சோகங்கள் மாற்றிடா நிலையதை
மறைக்காமல் இங்கே கரைத்திடவே வந்தேன்..

புல்வெளி மீது சயனிக்கும் பனித்துளிகள்
ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் நீள்வதைப்போன்றே
கனத்த இரவுகள் அவளன்றி என்னைக்
கனத்த மாலைகள் பகிரவே வந்தேன்..

என் அன்பால் அவளைப் பிணித்திடா ஏலாமை
அவளில்லா இரவுகள் பிணி தந்த கொடுமை
இவைகளை உங்களிடம் இறைக்கவே வந்தேன்...

எங்கோ ஒலிக்கும் இன்குரல் கூட
இங்கே அவளில்லா சோகங்கள் கூவிடும்..
அந்த இசையிலும் அவளை இழந்திட்ட‌
சந்தமே மாறி மாறி செவிகளைக் குதறும்..

என் நயனங்கள் வெறிச்சோடி அவள் முகம் தேடின..
இதயமோ அவளில்லை இல்லவே இல்லை என
உதயமில்லாத முகாரிகள் இசைத்திடும்...

அவளில்லா சோகங்கள் குறைத்திட எண்ணியே
எவை எவை பற்றியோ எழுதவே வந்தேன்..

அந்த இரவும் பால் போன்ற நிலவும்
எந்த மாற்றமும் பெறவில்லை என்றாலும்
தந்தத்தில் செதுக்கிய அந்தப்பாவையோ
வந்திடா சோகம்மட்டும் பரவியே தகித்ததே..

என் மனதில் அவளில்லை என்பதான சோகமோ
அவளென்னை நினைத்திடா வேதனை தாக்கமோ
என் குரல் அவளுணர்வை யாசிக்கும் ஏக்கமோ
எதுவாகினும் யான் எழுதவே வந்தேன்...

சுகமாகப் பகிர்ந்திட்ட‌ சுவைமிகு இதழொற்றுகள்
அகம்மகிழ கலந்திட்ட அனைத்து சொற்றொடர்கள்
தீட்சண்ய பார்வைகள் தீப்பிழம்பாய் அவள்தேகம்
எதுவுமே எனதில்லை பிறர் சொத்து என்பதாய்
வதைத்திடும் வாட்டங்கள் வரைந்திடவே வந்தேன்..

காதலிக்கும் காலங்கள் எத்தனை சிறிதெனவும்
வேதனைக் காலங்கள் எவ்வளவு நீளமென்றும்
நேசிக்காத நிலையில் இன்றென் மனமிருந்தும்
நேசிக்கா எதிர்காலம் நிச்சயமில்லை என்றும்
வாசித்துப் போகவே வாடிப்போய் வந்தேன்..

இன்றெனது சோகங்கள் எழுதிடவே வந்தேன்..

என் தோளில் அவள் சாய அவள் மனமோ எனை ஈர்க்க‌
அவளில்லா பொழுதுகளை ஏற்றிடா என் ஆன்மா
படும்பாட்டை பக்குவமாய் எழுதவே வந்தேன்..

இன்றோடு அவள் தந்த சோகங்கள் உதிர்ந்திடுமோ
என்றெண்ணி எழுதினேன் இவ்வரிகள் இறுதியாய்..
என்றாவது மீண்டும் மீட்டென்னை நேராக்கி
நன்றாக எழுதவே நான் வருவேன் என்றெண்ணி
இன்றெனது சோகங்கள் கொட்டிடவே வந்தேன்..

இந்தக் கவிதை கீழ்க்கண்ட கவிதையின் மொழிபெயர்ப்பு..

PABLO NERUDA

Tonight I can write the saddest lines

Tonight I can write the saddest lines.

Write, for example,'The night is shattered
and the blue stars shiver in the distance.'

The night wind revolves in the sky and sings.

Tonight I can write the saddest lines.
I loved her, and sometimes she loved me too.

Through nights like this one I held her in my arms
I kissed her again and again under the endless sky.

She loved me sometimes, and I loved her too.
How could one not have loved her great still eyes.

Tonight I can write the saddest lines.
To think that I do not have her. To feel that I have lost her.

To hear the immense night, still more immense without her.
And the verse falls to the soul like dew to the pasture.

What does it matter that my love could not keep her.
The night is shattered and she is not with me.

This is all. In the distance someone is singing. In the distance.
My soul is not satisfied that it has lost her.

My sight searches for her as though to go to her.
My heart looks for her, and she is not with me.

The same night whitening the same trees.
We, of that time, are no longer the same.

I no longer love her, that's certain, but how I loved her.
My voice tried to find the wind to touch her hearing.

Another's. She will be another's. Like my kisses before.
Her voide. Her bright body. Her inifinite eyes.

I no longer love her, that's certain, but maybe I love her.
Love is so short, forgetting is so long.

Because through nights like this one I held her in my arms
my sould is not satisfied that it has lost her.

Though this be the last pain that she makes me suffer
and these the last verses that I write for her.

இவ்வாண்டு இனிதே நல்கட்டும்..

2012-01-15T20:11:00.000+05:30

இவ்வாண்டு இனிதே நல்கட்டும்..

சென்றவை அனைத்தும் செல்லரித்து மனதைக்
கொன்றவை யாவும் செல்லட்டும் மறைந்து..

வசந்த வருகைக்காய் வாழ்ந்திருக்க இவ்வாண்டில்
கசந்தவை அனைத்தும் காற்றினிலே கரையட்டும்..

வந்தோம் வாழ்ந்தோம் மடிந்தோ மென்றில்லாது
தந்தோம் தருவோம் முடிவேதும் இல்லாதென...

சொற்களின் புயல்தனில் சிக்கினோம் செயலற்றே
புற்கள் பெறாதவைக்காய் புரிந்துவிட்டோம் போரொன்றை..

தக்க வைத்திடும் தகுதியொன் றில்லாமல்
விக்க லொன்றுக்காய் அமிலமதைக் குடித்தோம்..

நிரந்தரம் எதுவென்றே நினைத்திட வழியின்றி
நிதம் நிதம் சமர்செய்தோம் நிந்தனையில் வீழ்ந்திட்டோம்..

வரந்தரும் வார்த்தைகள் திசைஎட்டும் வலம்வந்தும்
சிரங்கொய்யும் சிற்றினமாய் சிக்கலில் தாழ்ந்திட்டோம்..

இனியொரு யுகமொன்றில் இனித்திட வாழ்வோமா
கனிபல நிறைந்திருந்தும் காய்தனைத்தான் சுவைப்போமா..?

காலத்தின் வயிற்றுக்குள் கணக்கில்லா நொடிப்புழுக்கள்
சோலையென சுகம் தருமோ செத்துவிழ ஏலாமோ..?

இந்த இக்கணம் மனத்தினில் நினைத்திருப்போம்
வந்த மறுகணம் அதையழிக்க செயலற்றோம்..

மயன்சொன்ன கதைநிஜமோ ஞாலமிது அழிந்திடுமோ
லயமிக்க நல்வாழ்க்கை காலந்தான் காட்டிடுமோ..?

ஈதேதும் அறியாமல் நிலையற்ற இவ்வுலகில்
வாதேதும் புரிந்து நிதம் வாழ்த்திட விழைவில்லை.

நான்செத்துப்போனாலும் என் நிழலும் கேடுசெய்யா
மானொத்து வாழ்ந்திட்டேன் மரணமும் சுகமெனக்கு..

வாழ்ந்திட ஏலுமெனில் வாழ்வாங்கு வாழ்ந்திடுவோம்
தாழ்ந்தே போய்மறைந்தாலும் தரமிழந்து செயல்புரியோம்..

வந்துதிக்கும் புத்தாண்டில் வளமெல்லாம் உனைச்சேர
சந்ததிகள் வாழ்ந்திடவே வாழ்த்திடுவேன் இப்பேதை..!

இன்று புதிதாய்ப் பிறந்தேன்...

2011-12-05T19:46:00.001+05:30

இன்று புதிதாய்ப் பிறந்தேன்...

கண்கள் திறந்தன இன்று..

இமைமூடிய மயக்கத்தில்
இமயமலைச் சாரலாய்ப் பொழிந்த
உன் சாகசப்பேச்சுக்களில்
சாரலாய்ப் பொழிந்த அந்த
குளிர்ப்போர்வைகள்
என் இதயச்சூட்டைத்தணித்ததாய் எண்ணி
கருகும் இதயம்
புகைவிட்டழுததை உணராமலேயே
காலம் போயின...

விழிகெட்ட பின் என்ன
வேதாந்தம் என்று கேட்கலாம் ...

விழிகள் கெட்டன..
இதயம் சருகாய்க் கருகின..

ஆயினும்

உயிர்த்துடிப்பு அடங்கும்முன்
உணர்வைப் பெற்றுவிட்டேன்..

கோடி நன்றிகள்..

உன் சாதுர்ய சிற்றொடர்கள்
உண்மையாய் எனக்கான மட்டுமான‌
சொற்றொடர்கள் என்று
புளகாங்கிதமடைந்திட்ட போதினில்

கண்களில் படும் அனைவருமே உனக்கு
கண்ணாடிக்கோப்பைகளாய்
உனக்கான பொழுதுபோக்கு விசைகளாய்..
என்பதை அறிந்து
என்னையும் தேற்றிக்கொண்டேன்..

என்போன்றவர்கள் உன்னிடமிருந்து
பிழைத்தெழ பிழை திருத்தி எழ‌
கண்கள் மூடி பிரார்த்திக்கிறேன்...

ஒரு நடிகனின் கதை..

2011-11-27T23:34:00.001+05:30

ஒரு நடிகனின் கதை..

இவ்வுலக மோரங்க நாடக மேடை
நவ்வுத லோடே* ஆடவர் மடந்தையர்
பவ்விய மாகவே படைத்தனர் பாத்திரம்
செவ்விய வாழ்வதும் செத்துமோர் வீழ்வும்
அவ்வளவே யதன் நுழைவும் புறமும்..

மானிடன் வாழ்வது மாந்திடில் அறிவாய்
ஊனுடன் உயிரதும் கொண்டது கோலம்..
கோனவன் ஆயினும் கொடுங்கையராயினும்
தேனதும் தேளதும் கொட்டிடும் வாழ்வில்
ஏனது கேட்டிடில் ஏழது அங்கமாய்..

முதலாம் அங்கம் முற்றுமே அறிந்திடா
நுதலது சிறந்திடும் மழலையின் வாழ்வாம்.
முதலது தேவை பசிக்கொரு உணவாய்
அதனது இழப்பில் அழுகையும் சிணுங்கலும்
வதனம் நிறைத்திடும் மென்னகை முழுமையாய்…

ஈரது பருவம் பாலகன் தோற்றம்
கூரிய அறிவும் கொண்டதோர் கல்வியும்
வாரிய கூந்தலும் வண்டதன் குணமும்
நேரிய தோற்றமும் நேர்மையும் கொண்டொரு
ஓரது நத்தையின் நடையதில் தயக்கம்..

மூன்றா மங்கம் காதலில் மயங்கும்
தோன்றா கவிதைகள் தோன்றியே முயங்கும்
ஆன்றோர் பகர்ந்தது ஆங்கே கசந்திடும்
ஊன்றிடும் காதலில் ஆட்டமும் பாடலும்
தோன்றிடும் உலகம் தோழியின் முகமதில்..

அங்கமது நான்கினில் பலவகை உறுதிகள்
எங்கது காணினும் வீரமே முழங்கிடும்
தொங்கிடும் வாளது தலையதன் மீதினில்
பொங்கிடும் வீரமோ விதியையும் வளைக்கும்..
அங்கமே போயினும் மானமே உயிராம்…

ஐந்ததன் அங்கமோ அன்புடன் அறிவுரை
ஐம்பதைத் தொட்டிடும் அனுபவ நியாயமும்
வயிறது விரிந்திடும் கண்ணது அயர்ந்திடும்
அயரா அனுபவம் அருங்கதை கூறிடும்
வயிரமாய் வார்த்தைகள் வந்திடும் வளமதாய்..

ஆறினில் அடங்கிடும் ஆண்மையின் தோற்றம்
வேறது உடலென வளைந்திடும் கூனதில்
ஏறிய இடைத்துணி இறங்கிடும் நழுவியே
தேறிடா நயனங்கள் சுருங்கிடும் தேடலில்
கூறிடும் வாழ்க்கையின் கொடியதோர் முடிவை..

ஏழா மதனது அங்கமே இறுதியாம்
வாழா ததொரு வாழ்வினை ஏங்கிடும்
கோழையாய்ச் சுருங்கிடும் குழந்தையாய் மனதும்
தோழமை தேடியே தொலைந்தவை யாசித்து
ஏழையின் ஐம்புலன் போய்த்திரை விழுமே..

• நவ்வுதல் - மிகுந்த ஆர்வமுடன் விரும்புதல்

எழுத ஊக்குவித்த ஷேக்ஸ்பியருக்கு நன்றி.
All the World's a Stage monologue by Shakespeare

All the world's a stage,
And all the men and women merely players:
They have their exits and their entrances;
And one man in his time plays many parts,
His acts being seven ages. As, first the infant,
Mewling and puking in the nurse's arms.
And then the whining school-boy, with his satchel
And shining morning face, creeping like snail
Unwillingly to school. And then the lover,
Sighing like furnace, with a woeful ballad
Made to his mistress' eyebrow. Then a soldier,
Full of strange oaths and bearded like the pard,
Jealous in honour, sudden and quick in quarrel,
Seeking the bubble reputation
Even in the cannon's mouth. And then the justice,
In fair round belly with good capon lined,
With eyes severe and beard of formal cut,
Full of wise saws and modern instances;
And so he plays his part. The sixth age shifts
Into the lean and slipper'd pantaloon,
With spectacles on nose and pouch on side,
His youthful hose, well saved, a world too wide
For his shrunk shank; and his big manly voice,
Turning again toward childish treble, pipes
And whistles in his sound. Last scene of all,
That ends this strange eventful history,

ஐம்பதில் வளைந்திடுமோ..? பகுதி - ஐந்து

2011-11-19T21:38:00.002+05:30

41.2002.

பணியதில் அவன் நேர்மை பணிவினில் பண்பதனில்
பிணியெவர்க் கெனினுமவன் பரிவினைக் காட்டியதால்
துணிவுக் கொருமனிதன் என்றபேர் பெற்றதனால்
கணிணியில் சிறப்பெனவும் பணியிடம் போற்றியதே..!

42.2003.

ஓர்தங்கை கரைசேர்த்த கடமையைச் செய்தயிவன்
நார்தனி நூலாக நொந்தது போல்நொந்தும்
மார்நிறை மனத்துடனே மறுதங்கைக் கோர்வரனை
வேர்வரை வெந்தாலும் கனிமுகத்துடன் சேர்த்தான்..!

43.2004

தனக்கென ஓர்பொருளை வாங்கிடத் தயங்கிடுவான்
சினமதை நாசியினில் சடுதியில் கொண்டாலும்
மனத்தள வில்சேர்ந்தோர் மேலது பரிவுகொண்டு
கனத்ததோர் சுமையிருந்தும் கனிவுடன் காத்திடுவான்..!

44.2005.

பணிகளில் முன்னேற்றம் பல்வித மாணாக்கர்
அணிகல னாக்கிடவே அவர்க்கொரு வழிகாட்டி
மணிகளில் மாமணியாய் மாற்றிட துணை செய்து
பிணியெது மின்றியவன் பிழைத்திருந் தனன் காணீர்..!

45.2006.

வழமையில் வாழ்வதுவும் கடமையில் கருத்ததுவும்
குழம்பிய மனத்துடனும் குமுறிடும் கடனதுவும்
நிழலெனத் தொடர்ந்திடவே நிம்மதி இழந்திடினும்
குழந்தையைப் போலவன்தான் குடும்பத்தில் வளையவந்தான்..!

46.2007

பஞ்சினில் பெருந்தீயும் பாய்ந்தது போலொருநாள்
பிஞ்சன்ன அவன் இதயம் இயங்கிட மறுத்ததுகாண்
மஞ்சென ஒருதோழி மறுதாயாய் வந்தவுடன்
தஞ்சமென தன்தாயை அவளினில் கண்டனனே..!

47.2008

அன்னையை அவன்மனந்தான் அனைவரில் கண்டாலும்
முன்னைய மாதரிடம் நுகர்ந்திடா வாஞ்சையதை
கன்னலைத் தோற்கடிக்கும் கவின்மொழி யாளவளில்
தன்னையும் மறந்தனனே அன்னையை உணர்ந்தனனே..!

48.2009

சொத்தேதும் சேர்த்ததில்லை சொந்தமெனத் தங்கையரின்
அத்தனை சுகத்தினுக்கும் இவன்வழி காட்டிடினும்
பித்தனைப் போலிவனை பின்புறம் தூற்றினரே
அத்துடன் பெண்களிலே தங்கைகள் வெறுப்பானார்..!

49.2010

எத்தனை நல்லவனாய் இவன்வலம் வந்தாலும்
முத்தனை குணங்களதை முழுமையாய்க் கொண்டாலும்
பித்தனிவன் கடும்சீற்றம் பின்னுக்குத் தள்ளியதே
செத்திவன் விழும்போது இக்குறை மாறிடுமோ..?

50.2011

இன்றுடன் இவன்வாழ்வில் சினமதைக் கைவிடுவான்
நன்றுடன் நல்வாக்கு நலம்பெற வழங்கிடுவான்
ஒன்றல்ல இரண்டல்ல ஓரைம்ப தைத்தொட்டான்
என்றும் அன்புடனே எவருடனும் இணைந்திருப்பான்..!

ஐம்பதில் வளைந்திடுமோ..? பகுதி - நான்கு

2011-11-19T11:37:00.004+05:30

31.1992

இருமணம் ஒன்றியதா இல்லை நறுமணம் மயக்கியதா
திருமணம் முடிந்ததுவே திருவிழா நடந்ததுவே
இரு உடல் ஒன்றியதால் கருவனம் மலர்ந்ததுவே
ஒருவழி திறந்ததுவே உயிர்வதை தொடர்ந்ததுவே..!

32.1993

உலகியல் ஒழுகியதால் ஓர்உயிர் முகிழ்த்ததுகாண்
இலங்கிய திருமகள்தான் இதயமும் நிறைத்தனளே
சிலகணம் நினைத்ததும்தான் சீரியநினைவதுவாய்
கலங்கிய தாயவள்தான் கருணையில் பிறந்தனளோ..?

33.1994.

கற்றதோர் கல்வியதும் பெற்றதோர் அனுபவமும்
உற்றதோர் நேர்மையனாய் உறுசெல்வம் சேர்த்ததுவே
மற்றதோர் கவலையில்லை யாயினுமோர் கவலை
பெற்றது தந்தையன்றோ ஈர்மணம் கொண்டிருந்தும்..!

34.1995

உடன்பிறவா தங்கையர்கள் ஒருதவ மிருந்தனரே
கடன்பெற் றேனுமவன் கரைசேர்ப்ப னென்றனரே
விடமென் றறிந்திருந்தும் வினைப்பயன் மிகுந்ததனால்
கடமையின் பொருட்டவனும் கடுந்தவமிருந்தனனே..!

35.1996.

தேடாத இடமின்றி தேயாத ஓய்வின்றி
ஓடாத களமின்றி ஓயாமல் அவன் தேடி
ஆடாத நடமின்றி அயராமல் என்னாளும்
பாடாகப் பட்டவனும் தங்கைக்கு வரன்காண..!

36.1997.

வாழ்க்கையின் வனப்பதுவை வருந்தியும் கண்டவனோ
சீழ்க்கையின் ஒலிதனிலே சிலகாலம் கழிந்ததனால்
பாழ்க்கைதான் அவன்வாழ்வு என்றவன் தானிருக்க
தாழ்க்கை யுயராமல் தன்மகன் ஈன்றனனே..!

37.1998.

பட்டிடா பாடெல்லாம் பார்த்தபின் தங்கைக்கு
கிட்டிய வரனதுவாய் கிறங்கினன் மணச்செலவும்
எட்டியதூரம் வரை எள்ளிநின்று எக்களிக்க
வட்டியில் வீழ்ந்தனன்காண் வாழ்க்கையில் தோற்றவனாய்..!

38.1999.

கிட்டிய செல்வமெலாம் கிடைக்கொரு ஆடெனவே
வட்டியெ னும்நரிதான் வகைவகையாய் உண்டதுவே
முட்டிய ரணம்தீர முகம்புதைத்து அழத்தோன்றும்
எட்டின உறவுகளோ எக்களித்து கொக்கரிக்கும்..!

39.2000.

தன்வாழ்வு போனதென்று தானழுது இருந்தாலும்
மென்வாழ்வு வாழுகின்ற தன்சேய்கள் நலம்கொழிக்க
சின்னதோர் குறையதுவும் சிந்திடச் சம்மதியா
உன்னதன் அவன் தானேன உண்மையாய் விளம்பிடுவான்..!

40.2001.

கடமைக்குப் பெற்றதாய் பெற்றவன் கருதினாலும்
கடந்தநாள் கசப்பாகக் காரணமென் றிருந்தாலும்
கடவுளுக் கிணையாய்த் தன்பெற்றவன் என்றதனால்
உடனிருந்து கருமங்கள் செய்ததொரு நன்மகன் தான்..!

ஐம்பதில் வளைந்திடுமோ..? பகுதி - மூன்று

2011-11-19T10:09:00.003+05:30

21.1982.

இருபது வயதுகளில் இளைஞரெலாம் இன்பமுறும்
விருப்பமெலாம் அவன்துறந்து விதியின் வழிஏகினனே
தருவதற்கு நீர்வளந்தான் இன்றியது கருகுதல் போல்
தருவதற்கு எவருமின்றி திருவதற்கு ஏங்கினனே..!

22.1983.

கல்லூரி வாழ்வதனில் களிப்புமிகக் கண்டிடினும்
கல்லூரில் வாழ்ந்துவந்த பாறைமன ஊர்மக்கள்
செல்லாத காசு இவன் செங்கல்வி பெறுவது ஏன்..?
சொல்லூற வாழ்த்திடினும் செயலூறத் தூற்றினரே..!

23. 1984.

இளங்காளை இவன்மெதுவாய் இளங்கலையன் ஆகினன்தான்
விளங்காத விதியதனை விதிர்விதிர்க்க வென்றனன்தான்
களங்கமிலா இவன் உள்ளம் கல்வியகம் பிரசித்தம்
களங்காணப் புறப்பட்டான் கல்வியதால் பணிதேடி..!

24.1985.

அற்றைக் கிருந்த பணியின்மைப் பிரச்சினையும்
முற்றும் கற்றிடவும் முதுகலைக்கு வித்திடவும்
கற்றை நூல்நெய்து கலைவண்ணப் புடவைசெய்து
கற்றும் கொண்டிவனோ கலிவயிறும் நிறைத்தனனே..!

25.1986.

முதுகலைப் பயின்றிட்ட முன்வசந்த காலமதில்
புதுகலையாம் காதலிலும் கைதேர்ந்து சிறந்திடவே
வ்து கலையாள் வந்தனளே வாழ்வதற்கு வழிகாட்ட -
அதுகலைந்து போனதுமே மதுவதனில் மூழ்கினனே..!

26.1987

முதுகலையும் பணிகாட்டத் தவறிய நிலையதனில்
எதுவழி யென்றிவனும் தலைதெறிக்க நிற்கையிலே
புதுவழியாய்ப் புகுந்தனனே பத்திரிகை நிருபனாய்
அதுபோதா தென்றிவனும் இளங்கல்வி யும்பயின்றான்..!

27.1988.

பட்டங்கள் பல பெற்றும் பட்டபாடு தீரவில்லை
பிட்டங்கள் தெறிக்க இவன் பணிதேடிக் களைத்தபின்னர்
விட்டவிதி இவன் தன்னை விரட்டியதே தலைநகரம்
இட்டமாய் ஏவல்பல செய்தவனும் உயிர்வாழ்ந்தான்..!

28.1989.

கருணைக் கடலன்ன கடவுளவன் கண் திறக்க
திருவருளால் திறைதேடி வந்தவனும் பணிகண்டான்
ஒருவரது உதவியையும் ஒருபோதும் பெற்றிடாமல்
திருவதனின் முகம்கண்டான் முதன்முதலாய் வாழ்க்கையிலே..

29.1990.

பட்டதுன்பம் போனதென்று சிறுநிமிரல் கண்டவனோ
விட்டகுறையது தொடர வீடதனின் வறுமைதீர
கிட்டியது அத்தனையும் கொட்டியவன் குடும்பமது
முட்டமுதன் முதலாய் வயிறார உண்டதுவே..!

30.1991.

எத்தனை ஏக்கங்கள் ஏந்திழையின் ஈர்ப்புகள்
அத்தனையும் ஒவ்வொன்றாய் அகற்றியவன் தன்னில்லம்
முத்தனைய அன்னமதை முழுவயிறாய் உண்டிடவே
சித்தனைப் போலவே சிந்தையதில் சிறந்திருந்தான்..!

ஐம்பதில் வளைந்திடுமோ..? பகுதி - இரண்டு

2011-11-18T11:37:00.003+05:30

11.1972.

பாலக் கல்வியது பவ்யமாய்க் கற்றபின்னர்
மேலே படித்திட வசதியேது மிலையெனினும்
ஓலமிட்டு இவன்செய்த ஓயாத போராட்டம்
குமர குருபரப் பள்ளியது கண்டதுவே...!

12, 1973

ஏழாம் வகுப்பினிலும் இவன் சீண்டல் குறையவில்லை
ஆழாக்கு உயரத்தில் இவனிருந்தும் சாந்தியிடம்
தாழாத காதலினால் மடலெழுதிச் சேர்த்துவிட்டு
ஏழையவன் இன்கனவாய் ஏலாமல் போனதுகாண்..!

13.1974.

கொட்டாமல் விழித்து நிதம் கூர்மையனாய் வாசித்து
எட்டாமது படிவத்தில் ஏழாம் தரம் வந்தபோழ்து
முட்டைக் கண்ணனவன் சந்தானம் மிகநட்பாய்
விட்டுவிட்டுச் சென்றனன் காலனின் அழைப்பதனால்..!

14.1975.

பதின்ம வயதுக்குள் பவ்யமாய் நுழைந்த யிவன்
சதியேதும் உணராமல் தீக்கூட்ட மதில்கலந்தான்
விதியென்றே சொல்லுவதோ வீண்பழிகள் ஏராளம்
மதிநுட்பச் செய்கையினால் மீண்டெழுந்து வந்தனனே..!

15.1976.

பத்தாம் வகுப்பதனில் பலகுழப்ப மேகங்கள்
அத்தனையும் எதிர்நோக்கி ஏழ்மையையும் வென்றயிவன்
வித்தனாய் முகிழ்ந்தனன் தான் விதியின் கைவிலகிடுமோ
சொத்தேதும் இல்லாமல் சொந்தமாய் உழைத்தனனே..!

16.1977.

வசவுகள் வாழ்த்துகள் வறுமையதன் ஏளனங்கள்
கசவுகளின் இடியிடையே கனவுகளின் தாலாட்டு
நெசவதுதான் கைகொடுத்து நேர்மையனாய் வைத்திடவே
வசந்தமாய் மேல் கல்வி வாசித்தான் இவ்வேழை..!

17.1978.

ஏழையாய் பிறந்தனன் தான் என்றாலும் எப்போதும்
கோழையனாய் வாழவில்லை கோபம்தில் குறைவில்லை
வாழ வழிகண்டான் வாசித்தும் மேலுழைப்பில்
தாழாமல் தறிநெய்தே தறிகெடாமல் வாழ்ந்துவந்தான்..!

18.1979.

பள்ளியதில் ஓர்வயது கூட்டியே பதிந்ததனால்
கிள்ளியெடுக்கவும் சதையேது மின்றி இவன்
முள்ளில் வாழ்ந்தாற்போல் இக்கிள்ளை வாழ்ந்ததனால்
எள்ளிநகையாடும் எலும்பினனாய் இவன் தேகம்..!

19.1980.

கணிதமும் அறிவியலும் கலந்திவன்தான் படித்தாலும்
கணித்ததனில் மதிப்பெண்கள் கணிசமாய்ப் பெற்றாலும்
கணித்ததொரு விதியதனின் கைவழியே நடமிட்டு
கணிதக்கல்வியது இயலாமல் தமிழ்படித்தான்..!

20.1981.

போராட்டம் தீரவில்லை பொழுதுநிதம் வாட்டியது
சீராட்டம் செய்துதர சிறந்ததொரு உறவின்றி
ஏராரும் வழியதனில் எருதுகள் செல்வதுபோல்
நீராரும் கண்களுடன் நீந்தினனே விதியாற்றை..!

ஐம்பதில் வளைந்திடுமோ..? பகுதி - ஒன்று

2011-11-18T10:39:00.003+05:30

ஐம்பதில் வளைந்திடுமோ..?

1.1962

அணங்கொருத்தி யவளுடந்தான் அண்ணலவ னிணைந்ததனால்
சுணங்கியவள் கருவாகிப் பெற்றனளோர் குழவியுந்தான்
இணங்கியவள் பெற்றதொரு சாபமுந்தான் பலித்ததுவோ
பிணங்கியவள் பிணமானாள் குழவியவன் அழுதனனே..!

2.1963.

பெற்றவளை யிழந்ததனால் முலையமுது இன்றியவன்
உற்றதொரு தந்தையவன் ஏழ்மையதன் பலன்சுகித்தான்
மற்றைவர் மழலையர்கள் மகிழ்வுடனே களிக்கையிலே
முற்றமதில் முட்டியது தேய்ந்திடவே வளர்ந்தனவன்..!

3.1964.

மெல்லமாய்க் காலூன்றி வெல்லமாய்ப் புன்னகைத்து
செல்லமாய் அணைப்போர்கள் இல்லனாய் வளர்கையிலே
இல்லையோர் சுகமெதுவும் முல்லையது வனந்தனிலே
மெல்லமாய் முகிழ்த்ததுபோல் கிள்ளையவன் வளர்ந்தனனே..!

4.1965.

வாரிய ணைத்தவனை உச்சிமோந்து கன்னமதில்
மாரியாய் முத்தமிட்டு மகிழ்வூட்ட யாருமின்றி
ஓரியாய் வளர்ந்தவனை ஓர்பாட்டி ஆதரித்தாள்
சேரிணையாய் யாருமின்றி சேவலது வளர்ந்ததுவே..!

5.1966.

சிங்கமது அவன்பிறப்புக் கட்டமதில் அமைந்ததனால்
தங்கமதைக் கட்டியன்பால் தளைபோட ஆருமின்றி
எங்கனும் அவன்சீற்றம் பிறவியதன் குணமாகி
வங்கமதன் புயலதுவாய் வகுப்பொன்றில் சேர்ந்தனனே..!

6.1967.

தனிமையதில் வளர்ந்ததனால் தண்மையது குறைவெனினும்
கனிமொழியில் சிறந்தவனாய் கல்வியதில் வல்லுனனாய்
இனியதொரு சில்வண்டு இசைப்பதுபோல் தமிழ்மொழியில்
பனிமழையாய் பண்ணிசைத்து பார்ப்பவரைக் கவர்ந்திழுத்தான்..!

7.1968

ஓருண்மை பகிர்வதனால் ஒழுங்கீனம் கருதாதீர்
பேருமது இராமன்தான் பெண்களுடன் பழகுவதில்
சீருமது குறைவில்லை சீண்டுவதில் சிறுமியரை
ஓருவகை கண்டவனும் ஒருவகையில் கிருட்டிணன்தான்..!

8.1969.

எண்வயதில் எண்மதிதான் எழுத்ததனில் விற்பனனாய்
கண்மையது இட்டவனும் காரிகைபோல் சிலநேரம்
பெண்மையதன் நளினமும் பெற்றதனால் களிப்புற்றான்
உண்மையதைப் பகிர்வதிலே ஒருபோதும் தயங்கிலனே..!

9.1970.

நான்காம் படிவமதில் பள்ளியதன் நாயகனாய்
வான்தானி வனெல்லை என்றெவரும் போற்றிடவே
மீன் தான் நீர்நிலையில் துள்ளியது வீழ்வது போல்
மான் தான் போலிவனும் ஏழ்மையையும் மறந்தனனே..!

10.1971

பள்ளிப் பருவமதில் சிட்டெனவே பறந்தாலும்
துள்ளித் திரிந்தவனும் தூய்மையனாய் வளர்ந்தாலும்
எள்ளி நகைத்தவர்கள் ஏழ்மையதை ரசித்தாலும்
உள்ளியது பெற்றனவன் கல்வியதில் சிறந்தனனே..!

நன்றியுடன் அல்விதா..!

2011-09-10T16:33:00.000+05:30

நன்றியுடன் அல்விதா..!

எங்கிருந்தோ வந்தனன் யான்.
இடச்சாதி என்றனை நீ..
இங்கிவனைப் பெற்றனன் நான்
என்ன தவம் செய்தேனென்றாய்..!

இன்றுனக்குக் கசந்தனன் யான்.
எந்தன் குற்றம் என்ன என்றேன்..
நன்றுனக்கு அறிகுதில்லை
நட்புவைக்க என்றுரைத்தாய்..

அன்றுனக்கு இனித்தது ஏன்
இன்றுனக்குக் கசந்ததுமேன்..?
என்றுனக்குப் பயனில்லையோ
நன்றி நான் பிரிந்து கொள்வேன்..!

என்றுனக்கு என் தேவை
எதிர்கொள்ள நேரிடுமோ
அன்று என்னை ஸ்மரணிப்பாய்
வந்துனக்கு துணையும் நிற்பேன்...!

இன்று நான் செல்கின்றேன்..
என்றுமுனைப் பிரிந்திடிலேன்..
ஒன்று மட்டும் சொல்லிச் செல்வேன்
நன்றைமட்டும் நம்பிவாழ்வாய்..!

குருடர் படித்த யானை..

2011-09-04T01:11:00.003+05:30

குருடர் படித்த யானை..

பழங்கதை யொன்றினைப் படைத்திட எண்ணினேன்.
விழவிழ எழுமொரு வித்தினைக் கூறுவேன்..!

முன்னொரு காலம் குருடர்கள் நால்வராம்
அன்னவர்க் கோஒரு தலைவனோ டைவராம்
முன்னரும் பின்னரும் யானையைக் கண்டிலர்
என்னசெய் வரவகக் கண்ணிலும் குருடராம்..

அந்தோ ஒருநாள் யானையைக் கண்டிட
சந்தோ ஷமுடனே வேகமாய்ச் சென்றனர்
முந்திய னொருவன் களிறினை முறமென
பிந்திய குருடனோ தூண்வா ரணமென..

ஆங்கே மூன்றா மவனும் செப்பினன்
தூங்கா விளக்கே கவின்மிகு யானையும்,
நான்கா மவனுக் கோர்வேழமே நாகமாம்
ஐந்தா மவனோ அனைத்துமே தப்பென

யானை என்பதோ தெருநா யென்றனன்
பானை போன்றொரு வயிற்றுடன் வலம்வரும்
பூனை போன்றொரு திருடனே யானையாம்
வானை யொத்ததோர் ஆனையோ சிரித்தது..

குருட்டுக் கூட்டணி திருட்டெனக் கூறிடின்
பெருமதி யுடையோர் தாழ்வரோ என்றுமே..?
பெருமைக் குரியதோர் ஞாயிறும் சீறுமோ
கருகியே ஞமலியும் குரைத்திடின் கதிரினை..?

ஆன்றோர் என்றும மைதியே கொள்ளுவர்
சான்றோ ரெனவே அதனாற் சிறந்தனர்..
மூன்றாந் தரமதி யுடையோர் பகர்ந்திடின்
தோன்றாப் புகழும் தொய்விடா தறிவீர்..!

கங்கைப்பூவின் பூம்பொழில் வாசம்..

2011-08-19T01:08:00.001+05:30

கங்கைப்பூவின் பூம்பொழில் வாசம்..

செங்கதிரோனின் பொன்னிறக்கரங்கள்
எங்கும் தொட்டிடா கங்கைப்பூவே
மங்கையர் பூவினில் மயங்கிடு தல்போல்
எம்கை கண்டதும் சிவந்திடும் பூவே
கொங்கை கண்ட குழவியைப் போல்தான்
உள்ளம் கவர்ந்த குங்குமப்பூவே..
தன்கை நம்பிய தரமிகு உழவன்
செங்கை வளர்த்த செம்மலர்ப் பொழிலே
கங்கைப் பூவே உன்னெழில் கண்டு
மயங்கி மகிழ்ந்தேன் நற்சுவை தாராய்..

உண்டிநல் நிறைந்த உன்மத்தன் போல்
கண்டுனை மகிழ்ந்தேன் கங்கைப்பூவே.
மண்டின நினைவினில் மயங்கியே மகிழ்ந்துனை
மாந்தித் திளைத்திட மயங்கிடும் மனதை
முண்டி யடித்தே முடக்கி னன்யான்
தண்மையின் அழகில் மடக்கினை பூவே
கொண்டு மகிழ்ந்துன் கோலம் கண்டிட
உண்டு திளைத்துன எழிலதைப் பருகிட
உன்வடி வழகினில் உருகிக்களித்திட
பண்டைய நாள்முதல் பரிதவித்தனன் யான்...!

சிறுகக் குழைந்தே சிற்றிதழ் சிவந்திட
நறுமணம் கொண்டே நாடியைக் கவர்ந்திட
குறுமுகை செவ்விதழ் குவிந்து சிரித்திட
சிறுநகை புரிந்துன் இதழதை சுவைத்திட
குறுகுறுத் திடுமென் குவிந்தநல் உதடும்
உன்னெழில் கண்டபின் ஊனினை மறந்தே
முன்னெதிர் வந்துன் சிந்திடும் தேன்மழை
சின்னதோர் தேர்வடம் சிறுவர்கை பட்டதும்
மின்னலாய் ஒளிர்ந்திடும் ஓரதிசயம் போல்
கன்னலே உன்மது என்மதி மயக்கிடும்..!

கலையும் - காதலும்..கலையாக் காதலும்..!..(2)

2011-08-12T17:23:00.002+05:30

2.

தொட்டுப் பரவிய‌
இனிய சாரலாய்
பட்டும் படாமலும்
அணைத்திட்ட தழுவலும்
விட்டும் விடாமலும்
மழையின் தூறல்போல்
சொட்டும் காதலில்
சொக்கவைத்த முத்தமும்
கட்டிய குழலது
காற்றில் பறந்திட‌
பட்டுக்கழுத்தினில்
பதிந்திட்ட ஈரமும்
மொட்டாய்க் கூம்பிய
முகமது மலர்ந்திட‌
கட்டியணைத்துக்
கூறிய கதைகளும்
விட்டகுறை தொட்டகுறையாய்
விரிவாய்ப்பேசிய காதலுரைகளும்
எட்டப்போயினும்
ஏங்கிட வைத்ததே..!

கனவுகளின் வயது 65..!

2011-08-12T11:09:00.002+05:30

கனவுகளின் வயது 65..!

வருடங்கள் பல உருண்டோடிவிட்டன..
நம் தாத்தாவுக்கு எள்ளுருண்டைகளும்
அவரின் தாத்தாவுக்கு கொள்ளுருண்டைகளும்
வைத்துப் ப்டைத்து
நம் கடமையைச் சரிவர செய்துவிட்டோம்..

கண்ணீர்விட்டு வளர்த்த இப்பயிரைக்
கருகத்தான் விடவில்லை நாம்..
வளமான உரத்திற்காக
உருகத்தான் விட்டுவிட்டோம்..

அண்ணல் காட்டிய வழிகள் நெடுகவும்
அருகம்புல் வளர்த்துவிட்டோம்..
அவர் வைத்திருந்த கைத்தடிக்கு
தங்கப்பூண் மாட்டிவிட்டோம்..

கோடித்துணிக்கு வக்கற்றிருந்த
சில குடும்பங்கள்
கோடிகளில் வலம் வரவிட்டோம்..

சுதந்திரக்காரணத்தால்
சிறை நிறைந்த காலம் போய்
தந்திரக்காரர்களுக்காய்
சுகவாசஸ்தலங்களாக்கினோம்..

கல்வியில்லா கிராமங்களில் கூட
செல்விகள் சித்திகள் செல்வங்கள்
மானாட்ட மயிலாட்டஙக்ள்
நாமாட வைத்துவிட்டோம்..

இனி என்ன செய்யப்போகிறோம்..?

நாம் நன்றாய் உறங்கலாம்..
கனவுகள் நன்றாய் வளர்க்கலாம்..
வல்லரசாய் சிறக்கலாம்..
எதிர்காலத் தலைமுறைக்கு
தலை சிறந்த லாலிபாப்கள் வழங்கலாம்..

ஆம்.. நிறைய யோசிக்கலாம்..
கலாம் கலாம் கலாம்..
விறைத்து நின்று
சந்தர்ப்பக்காற்றினில் படபடக்கும்
தேசிய கொடிக்காய்
கண்கலங்க வணங்கலாம்..!

கலையும் - காதலும்..கலையாக் காதலும்..!

2011-08-11T21:40:00.002+05:30

தொலைவில் இருந்தும்
தொலைக்காத காதலும்
விலையிலா வார்த்தையில்
வழங்கிடும் வாஞ்சையும்
கலைத்துவிட்ட தலையைக்
கோதிய வருடலும்
மலைக்க வைத்ததோர்
மனங்குளிர் முத்தமும்
தொலைத்துத் தேடும்
சில சிறு ஊடலும்
மலையளவு சோகம்
குறைத்த கூடலும்
கலைந்த கூந்தலைக்
கோதிடும் காதலும்
குலைந்த ஆடையைக்
கண்டபின் நாணமும்
சிலையாய்க் கண்டு
வியந்த கோலமும்
நிலைத்து நிற்குமே
பசுமையாய் நெஞ்சிலே..!
காதல் தொடரும் ..!

எங்கே போகிறோம்..?

2011-08-09T22:10:00.000+05:30

எங்கே போகிறோம்..?

கலை வளர்த்த தமிழகத்தில் கல்விக்கு
உலை வைக்கும் நிலை இன்று..!

நீதி மான்களின் கண்களில்
விவாதப்புல்வெளிகள்..

பாதியாய்போனது கண்கட்டிய
நீதிதேவதையின் அரையாடை..

மீதியும் போவதற்குள்
மீட்போன் வருவானா..?

என்றேனும் வழி பிறக்கும் ஏழையின் சிரிப்பில்
இறைவன் விழி திறக்கும் என்றெல்லாம்
நன்றே சொல்லி வழக்கின்றி போகும்
சில அறிஞர்களால்
நம்பிக்கை ஒளி வீசினாலும்
சுவிஸ் வங்கியில் சிறுத்தைகளின் சேமிப்புகள்
புயல்காற்றாய் விளக்கணைக்கிறது..

நாலு பேர் கத்திச்சொன்னால்
நாயம் தான் என்று நாறபது பேரின்
நாவடைக்க வைக்கும் அரசியல் களம்..

விலை போகாத அரசியல்வாதி
உண்டா இல்லையா என்னும்
பட்டிமன்றம் நடக்கிறது தினமும்..!

எங்கே போகிறோம் நாம்..?

முத்தான மூன்று முடிச்சு..!

2011-07-25T19:59:00.002+05:30

Monday, July 25, 2011

கதம்ப உணர்வுகள் மஞ்சு (http://manjusampath.blogspot.com/) அவர்களின் அன்பு அழைப்பிற்கிணங்க முத்தான மூன்று முடிச்சு பதிவுத் தொடரினை இங்கே உங்கள் பார்வைக்கு சமர்ப்பிக்கிறேன்.

பிடித்த உறவுகள்

1.அம்மா.
2. என் சகதர்மிணி
3. நட்புகள்

பிடித்த உணர்வுகள்.

1.நட்பு.
2.காதல்...
3.தனிமை...

பிடிக்காத உணர்வுகள்.

1.துரோகம்
2.முதுகுக்குப் பின் பேசுதல்...
3.புறக்கணிப்பு..

முணுமுணுக்கும் பாடல்கள்

1.குறை ஒன்றும் இல்லை மறைமூர்த்தி கண்ணா...
2.கருணைக்கு எல்லை ஏதைய்யா..?
3.உன்னைத்தானே... தஞ்சம் என்று நம்பிவந்தேன் மானே..

பிடித்த திரைப்படங்கள்

1.எம்ஜிஆரின் படங்கள்
2.பாலச்சந்தரின் படஙக்ள்
3.ரஜினி படங்கள்

அன்புத் தேவைகள்

1.சாய்ந்துகொள்ளத் தோள் வேண்டும்
2.நானுறங்க மடிவேண்டும்.
3.என்னவளே தரவேண்டும்.

வலிமையை அழிப்பவை

1.மனச்சோர்வு
2.சோகம்
3.கவலை
குட்டித் தத்துவம்

1.நண்பனைப் பின்னாலும் பகைவனை முன்னாலும் புகழ்.
2.நம்புவோர்க்கு உயிரையும் கொடு.
3.நன்றும் தீதும் நாமே கொணர்பவை.

பயமுறுத்தும் பயங்கள்

1.கூட இருந்தே குழி பறிப்பது
2.எதிரில் சிரித்து புறம் பேசுவது
3.நம்பிக்கைத் துரோகம்

அடைய விரும்பும் நிலையான விருப்பங்கள்

1.முக்தி
2.முக்தி
3.முக்தி

கற்க விரும்புவது

1.ஓவியம்
2.நடனம்.
3.இசை

வெற்றி பெற வேண்டியவை

1.இடைவிடா முயற்சி
2.நம்பிக்கை
3.இறையின் அருள்

சோர்வு நீக்க தேவையானவை

1.இசை
2.நடனம்
3.குழந்தையின் சிரிப்பு

எப்போதும் தயாராக இருக்க வேண்டியது

1.உதவும் மனப்பான்மை
2.அன்பு
3.இரக்கம்
முன்னேற்றத்திற்கு தேவை

1.முயற்சி
2.இடைவிடாத முயற்சி
3.தளராத முயற்சி

எப்போதும் அவசியமானது

1.உதவும் மனப்பான்மை
2.கருணை
3.அன்பு

பிடித்த தத்துவம்

1.இதுவும் கடந்து போகும்
2.பசிவந்தால் பத்தும் பறந்து போம்
3.அன்பே கடவுள்

தெரிந்து தெரியாது குழப்புவது

1.உயிர் தத்துவம்
2.மூளையின் செயல்பாடு
3.இறைவன்

எரிச்சல் படுத்துபவர்கள்

1.வேளை கெட்ட நேரத்தில் போன்.
2.மற்றவர் மனநிலை புரியாமல் தொணதொணப்பது
3.செல்போன் விளம்பர காலர்கள்

மனங்கவர்ந்த பாடகர்கள்

1.யேசுதாஸ்
2.எஸ் பி.
3.சி எஸ் ஜெயராமன்
இனிமையானவை

1.அரட்டை அடிப்பது
2.கவிதை எழுதுவது
3.மெல்லிசையில் பாடல்கள் கேட்பது.

சாதித்தவர்களின் பிரச்சனைகள்

1.நேரமின்மை
2.மகிழ்ச்சியான தருணங்கள்
3.தனிமை இன்மை
பிடித்த பழமொழிகள்

1.வாழு வாழவிடு..!
2.நேரம் பொன் போன்றது
3.உழைப்பே உயர்வு தரும்.

பதிவிட அழைக்கும் மூவர்

1.செய்தாலி ( http://nizammudeen-abdulkader.blogspot.com/)
2. வித்யாசன் (http://vidhyasan.blogspot.com/)
3.தேனி சூர்யா பாஸ்கரன் http://www.thenisurya.blogspot.com/

அருமையான இந்த வாய்ப்பை நல்கிய மஞ்சுவுக்கு என் அன்பு நன்றிகள்..!

இன்றைய மனிதர்கள் - மரபுவழிப்பார்வை யொன்று..!

2011-07-24T01:09:00.003+05:30

இன்றைய மனிதர்கள் - மரபுவழிப்பார்வை யொன்று..!

வெள்ளமென தோன்றி நிற்கும் தன்னரிப்பைத் தான்தீர்க்க
கள்ளமாய்க் கலந்தேனும் களிதீரக் காண்கின்ற
குள்ள நரிக்கூட்டந்தான் கூடிக்கூடிப் பேசிடினும்
உள்ளம் நிறை நண்பரென உருவாகி நிற்பாரோ..?

உண்மைக்கு விலையில்லை பகட்டுக்கே பவிசெனவே
கண்மையால் கண்ணதுவின் கோணலை மறைத்தால் போல்
பெண்மைக்கும் போற்றிவைத்த மாண்மைக்கும் பழிசேர்த்து
தண்மையின்றிப் பொய்பேசும் மாந்தர் தாம் நிலைப்பாரோ..?

நாளெல்லாம் கதைபேசி நாலுகுணம் தான் துறந்து
வேளைக்கொரு வாசகரைத் தேடுகின்ற நூலகமாய்
மூளையது பிறழ்ந்திவர் முன்னோரைத் தான்மறந்து
கீளையது தான்விட்டு வேறுகிளை பாய்கின்றார்..!

பழகிய கணம் மறந்து பகட்டுக்குத் தான்மயங்கி
அழகிய கணங்களை அக்கணமே தான்மறந்து
நிழல்களின் பிரதிதனை நித்தியம் என நினைந்து
தழலுணரா எறும்பெனவே தான்கெட்டு அழிகின்றார்..

நிதர்சனம் அறியாமல் நிதானந் தானிழந்து
முதல்முதல் கண்டறிந்த முத்துக்களை தானெறிந்து
விதம் விதமாய் மலர்கண்டு வியந்துநிற்கும் வண்டினமாய்
இதயம் தொலைத்து இவ்வாழ்வைத் தொலைத்திடுவார்..!

இம்மனிதர் நிலைகண்டு சினமெதுவும் வரவில்லை
தம்மை உணராத தரமதனை அறியாத
பொம்மை மனிதரென நகைபுரிந்து நிற்கின்றேன்
இம்மையும் மறுமையும் துலங்கிட வாழ்த்துகின்றேன்..!

மே 18- ஒருகண்ணீர் அஞ்சலி...

2011-07-24T00:56:00.000+05:30

மே 18- ஒருகண்ணீர் அஞ்சலி...

ஆண்டொன்று போனது அழிவுக்கோ குறைவில்லை
மாண்டவர் ஓலங்கள் மறையவும் இல்லை
வேண்டாத கடவுளில்லை அவருக்கும் வக்கில்லை
தூண்டிலின் மீன்களாய் துயர்படும் எம்மினம்...

எம்மினம் காத்திட இறைவனின் தூதனாய்
தம்முயிர் கருதா தன்னலத் தலைவனாய்
சிம்மமாய் சிங்களன் கருவறுத் திடவே
அம்மா வீரன் தம்பிவந் துதித்தனன்...

அந்தோ அதனிலும் வந்ததே சோதனை
எந்தாய் போன்றவன் எம்மினம் காத்தவன்
செந்தனல் அன்னவன் சுருண்டனன் துரோகத்தால்
வந்தது பேரிடி இருகரு ணாய்களால்...

சோர்விலா துழைத்தவன் தோல்வியை மிதித்தவன்
போர்முனை யாகட்டும் சூழ்வினை யாகட்டும்
மார்தட்டி நின்றவன் மாருதம் போன்ற்வன்
கூர்வாள் முனையிலும் கண்ணிமைக் காதவன்

வலிமிகு காடையர் கண்களை எரித்தவன்
புலிஎனப் புகுந்து புடைத்தொழித் தழித்தவன்
மெலிதொரு சூதினில் மருண்டனன் காணீர்
வலிகொடுத் தவனும் தமிழனே காண்பீர்..

இன்னாள் எமக்கொரு செந்நாள் காண்பீர்
இன்னா செய்தோர் இழிபெற உழைப்போம்
செந்நா கொண்டே சிதைத்தவன் கருணா
அன்னோர் எண்ணம் கடிதினில் சிதைப்போம்...

வீழ்வது விளைவதற்கே என்னும்
விதியினைக் கைகொள்ளுவோம்..
தாழ்வது மீண்டும் பாய்வதற்கே என்று
தரணிக்குக் காட்டிநிற்போம்..

இனத்துரோகிகளைக் கண்டு களையெடுப்போம்... எம்மினம் நல்வாழவு பெற என்றும் இணைவோம் ... ஒற்றுமை ஓங்குக...

இந்நாளை எம்மினத்துக்காய் நினைவு கூர்வோம்...

கண்ணீருடன்
கலை...

நான் யார்..?

2011-07-24T00:51:00.000+05:30

நான் யார்..?

ஏழை நெசவாளனுக்கு
ஏக புத்திரன் நான்..
வாழத்தெரியாத வம்புக்காரன்..

நேசிக்கத்தெரிந்த எனக்கு
பிறர் மனங்களை
வாசிக்கத்தெரியவில்லை..

யோசிக்கத்தெரியும் ஆயினும்
பிறர் அனுதாபங்களை
யாசிக்க அறிகிலேன்...

தமிழின் மீது மோகங்கொண்டேன்...
உமிழும் சொற்களில் தமிழைக் கலந்தேன்..
துமியும் வார்த்தைச் சதுரங்கம் அறிகிலேன்..

கண்ணில் கண்டோர் எல்லாருமே
மண்ணில் நல்லவர் என்றே உணர்ந்தேன்
புண்ணில் தானே பூர்வீகம் புரியும்..?

என்றாவது ஒருநாள்
என்றன் உடல் மாயும்..
அன்றைய பொழுதேனும்
அறியப்படுவேனா ...?

முன்னில் இருந்த உறுதிகள் போயின..
என்னில் இருந்த சினங்களும் மாய்ந்தன..
என்னில் என்னைக் காணும் எண்ணம்
முன்னில் நின்று மூச்சடைக்கின்றது...

உலகின் மீது ஒரு சினம் இல்லை
கலகம் என்பது எவரிலும் இல்லை
நானே கலகம் நானே முடிவு..

எத்தனை அமைதி ...
கண்ணில் தெரிகிறது
அத்தனையும் இழந்தேன்
இத்தனை நாளாய்...

இனியொரு உலகில் புகுவேன்
கனியொன்றிருக்க காய்தனைக் களைவேன்..
சனியென எவரையும் வருத்தமாட்டேன்...

என் தாய் இருப்பின்
மோவாய்ப் பிடித்து
கலங்காதிரு என்றே
கனிமுத்தம் தந்திருப்பாள்..

கனிந்தொரு முத்தம் தந்திடும் உறவின்றி
தனியனானேன் தவித்திடலானேன்..

ஒரு நாள் என்வாழ்வின்
கடைசிப்பக்கங்கள்
எல்லோராலும் வாசிக்கப்படலாம்..
என்புதிர் புதினத்தின் விடை
யோசிக்கப்படலாம்...

முரட்டுத்தோலின்
முதிர்பலா என்றே
முறுவல் மிகுந்திட பேசிடப்படலாம்...

அன்னாள் வானில்
மென்மையாய் மேன்மையாய்
என் கனிந்திட்ட பார்வையும்
கசிந்திட்ட விழிகளும்
ஆசிக்காய் நீட்டிய கைகளும்
என்னை உலகுக்கு
உணர்த்திடச் செய்யலாம்...

பொறுத்திட்ட பூமிக்காய்
புன்னகை தந்து
விடைபெறும் போது
கடைவிழி நீர்த்துளி
மழையாய்ப் பொழியலாம்..!

இத்தனை இன்னல்கள் ஏன் படைத்தாய்..?

2011-07-24T00:46:00.000+05:30

இத்தனை இன்னல்கள் ஏன் படைத்தாய்..?

ஒரு வேளைச்சோற்றுக்கு
ஓராயிரம் பிழிபாடுகள்...

ஒட்டிய வயிற்றினை
சிறிது விரித்திட
முந்தானை விரித்துப் போராட்டங்கள்..

மணியரிசி கண்ணில் காண
பிணிகள் பல காணும் அவலம்...

ஓசையின்றி குழந்தை உறங்கிட
வேசை போலவே ஓலங்கள் பலப்பல..

ஆசை ஆசையாய் ஈன்ற மகவுக்கு
ஆடை அணிவிக்க மார் நழுவிய போராட்டங்கள்..

நோயுற்ற கணவன் நோவு தீரவே
பாவிகளிடம் கற்பு மீட்புச் சமர்கள்...

எத்தனை கோடி இன்னல்கள் வைத்தாய்
எங்கள் இறைவா..!
எம்மை ஏனோ இங்கே படைத்தாய்..?

கலைவேந்தனின் நல்வழி வெண்பாக்கள்...!

2011-07-24T00:43:00.000+05:30

கலைவேந்தனின் நல்வழி வெண்பாக்கள்...!

1.இறைப் பெருமை

வாழ்வும் வளமும் தெளிமனமும் இன்னுறவும்
தாழ்வும் தரித்திரமும் நோயதுவும் - ஏழ்மையும்
யாரார்க் கெதுவென வாய்பார்த் ததனைத்
தீர்வதுவா யீவ திறை!

பொருள் : நல்லோர்க்கு நல்வாழ்வும் வளமையும் தெளிவான மனமும் தீயோர்க்கு தரித்திரமும் தாழ்மையும் பிணிகளும் அவரவர் வழிப்படி(வாய்=வழி) எவர்க்கு எது தகுமென இந்த உலகத்துக்கு (குவலயம்=பூவுலகம்)தருகிற இறைவன் பெருமை மிக்கவன்!

2.தாய்ப் பெருமை

தன்னுயிரை ஈந்துபின் தன்னுதரம் தானீந்து
மன்னுபுகழ் நாம்பெறவே ஏங்கிநிதம் - சின்னதொரு
கட்டெறும்பு ஊர்ந்தாலும் ஓடிவந் தேயெம்மை
சிட்டுபோல் காப்பவள் தாய்!

பொருள் : மகவுக்கென் தனது உயிரையே அளித்து தனதுவயிறாகிய கோயிலலயும் வழங்கி (தன்உதரம்=தன்வயிறு) நிலையான புகழ் நாம் பெற வேண்டி (மன்னு=நிலையான)ஏங்கித்துடித்து சிறிய கட்டெறும்பு நமை நோக்கி நகர்ந்து வந்தாலும் துடிதுடித்து ஓடிவந்து நம்மை சிட்டுக்குருவி தன் குஞ்சைக்காப்பதுபோல் காக்கும் நடமாடும் தெய்வம் தாய்!

3.தந்தை பெருமை

நமைபெற்ற தாயையும் நம்மையுந்தான் தாங்கி
இமைமணியைக் காப்பதுபோல் நாளும் - சுமையெனவே
என்றுமே எண்ணாது நற்கடமை ஆற்றியே
நன்றி நோக்கா உளம்!

பொருள் : நம்மையும் நம்மைஈன்ற தாயையும் காத்து போற்றி இமையானது தன் கண்மணியைக்காப்பதுபோல் எப்போதும் காத்து ஒரு நாளும் நம்மை ஒரு சுமைஎன நினைக்காமல் தம் கடமைகளை ஆற்றி அதற்காக நன்றியையும் எதிர்பாராத இன்னொரு தெய்வம் தந்தை!

4.ஆசிரியர் பெருமை

குற்றங் களைந்து உறுதுணையாய் தானின்று
உற்றதோர் வாழ்வுநெறி ஈந்துபின் - கற்றது
தெள்ளிநிதம் பூவுலகில் யாவரும் போற்றிடவே
உள்ளது ரைக்கும் குரு!

பொருள் : மாணவர்களின் குற்றங்குறைகளைக் களைந்து அவருக்கு உற்ற வழித்துணையாய் இருந்து வாழ்வு நெறிகளைக் கற்பித்து கற்றுத்தந்தவைகளை வாழ்க்கையில் கடைபிடிக்க அறிவுரைகள் கூறி
இவ்வுலகில் பெரும் மதிப்புபெற்று விளங்கும் நல்லாசிரியர் இன்னுமொரு தெய்வம் போன்றவர்!

5.தமிழின் பெருமை

ஈர்வரியால் வாழ்வுமுறை ஈந்துமொரு மூதுரையும்
சார்மறையாம் நாலடியும் கம்பனுடன் - ஏழ்மையிலா
சொல்வளமும் மாளாப் பொருள்வளமும் கொண்டுலகில்
பல்கலையும் ஆண்ட தமிழ்!

பொருள் : இரண்டு வரிகளில் வாழ்க்கை வழிமுறைகளைத் தந்த திருக்குறளையும் மூதுரை நாலடியார் கம்பராமாயணம் ஆகிய மாபெரும் இலக்கியங்களைத் தம்மில் கொண்டு குறைவே இல்லாத சொல்வளங்களும் அழியாத பொருள்வளங்களும் கொண்டு பல கலைகளையும் ஆண்டுகொண்டு இருக்கும் தமிழ் மேன்மையானது.

6.தமிழகப்பெருமை

இன்னல்செய் தேமகிழும் கீழ்க்குணமும் போருளமும்
தன்னலமும் இன்றியே இவ்வுலகில் - அன்னதொரு
நாடொன் றருமையே என்றிடும் பேர்பெற்று
ஈடிலா செந்தமிழ் நாடு!

பொருள் : பிறருக்கு தீங்கு செய்து மகிழும் கீழான குணங்களும் சண்டையிடும் போர்க்குணங்களும் தன்னலமும் இல்லாமல் இப்படி ஒரு நாடு இருக்கிறதே என்று உலகமே போற்றும் வகையில் புகழ் பெற்று விளங்குவது இணையற்ற நம் தமிழ்நாடு..!

7.தலைவன் பெருமை

தாயவள்தம் மக்களைத் தாங்குதல் அன்னவே
சேயது பெற்றவரைப் போற்றுதலும் - நோய்தனைப்
போக்கும் மருத்துவர் காட்டிடுமவ் வ‌க்கறையும்
வாக்குநலம் கொண்டதலை ய‌வன்!

பொருள் : ஒரு தாய் தனது குழந்தைகளைத் தாங்கிக் காப்பது போலவும் குழந்தைகள் தமது பெற்றோரைப் போற்றி மகிழ்வது போலவும் ஒரு நோயைப்போக்கிட மருத்துவர் காட்டுகின்ற அக்கறையையும் கொண்டு நன்கு பேச்சுத் திறன் படைத்தவனாக ஒரு தலைவன் அமைய வேண்டும்..!

8.தொண்டன் பெருமை

தலைவன்சொல் வேதமென் றனைத்துமே எண்ணார்
குலைத்தெங்கு போன்றே உதவி - மலைபோல்
சகமனிதத் தொண்டுடன் நல்நோக்கம் கொண்டு
இகம்மகிழ வாழ்வார் இவர்!

பொருள் : தலைவனின் சொற்களை அனைத்துமே வேதம் போல் மதித்து வழிபடாமல் நல்லவைகளை மட்டுமே எடுத்துக்கொண்டு தென்னையைப்போல மக்களுக்கு உதவி செய்து தன்னலம் பார்க்காமல் மலை போல மனிதத்தொண்டுகள் செய்து நல்ல நோக்கங்களைக்கொண்டு இந்த உலகம் மகிழும்படி வாழ்ப்வர்களே சிறந்த தொண்டர் ஆவார்கள்.

9.நட்பின் பெருமை

குன்றின்மேல் வீழ்ந்துபடும் நீர்த்துளி போலன்றி
ஒன்றே கருத்தாகி யோரெண்ண மென்றெனத்
தீயதணைக் கும்போ தணைத்தா றுத‌லீந்தோர்
தாயெனக் காக்குமாம் நட்பு.

பொருள் : குன்றின் மேல் விழும் மழைத்துளிகள் குன்றினால் ஈர்க்கபப்டுவதில்லை. பட்டும் படாமல் வழுக்கிச்சென்றுவிடும். அதுபோன்று இருக்காமல் ஒத்த கருத்துகளை உடையவர்களாக இருந்து ஒரே நல்லெண்ணங்களைக்கொண்டு நண்பருக்கு தீங்கு வந்த போது அவரை அணைத்து ஆறுதல் கூறி ஒரு தாயைப்போல காபப்தே சிறந்த நட்பாகும்.

10. காதல் பெருமை

ஓருயிரென் றென்றும் ஒருமித்தே எண்ணமுமாய்
ஆருயிரை ஈந்தும் ந‌ல‌ங்காக்கும் கார்குழ‌லாள்
வேர்வையும் ப‌ன்னீராம் காதலில் காதலுந்தான்
கோர்வையாய் பொய்யுரைக்கும் பார்.

பொருள் : ஓர் உயிராய் ஒருமித்து பழகுவதும் ஒரே கருத்துக்களைக் கொண்டு இருப்பதும் தன் உயிரைத் தந்தாவது தனது இணையைக் காக்கும் தியாக மனமும் கொண்டும் இருக்கும் காதலில் பொய்யும் மிக அதிகமாக நிறைந்திருக்கும் என்பதும் உண்மையாகும். எவ்வாறெனில் காதலன் காதலிக்கும் காலத்தில் காதலியின் வியர்வை கூட பன்னீராய் மணக்கும் என்றெல்லாம் பொய் சொல்லும் அளவுக்கு காதல் வேகம் நிறைந்ததாகும்.

11. பணத்தின் பெருமை

பத்துமே செய்திடும் அத்துடன் நில்லா
தெத்துணை ஏலுமோ அவ்வாறே - அத்துட‌ன்
ந‌ற்றுணை யாவ‌தும் நாச‌ங்க‌ள் சேர்ப்பதும்
ப‌ற்றினை மாய்ப்பதும் காசு.

பொருள்: பணமானது பத்துவிதமான செயல்களைச் செய்வதோடு அதற்கும் மேலும் செயல்களைச் செய்ய வல்லமை மிக்கதாகும். பணமானது நல்ல நட்பையும் நாசங்களையும் செய்து மகிழும். சிறந்த மேலோர் பணத்தினைக் கொண்டு பற்றினை ஒழிப்பதும் உண்டு.

12. உறவுப் பெருமை

இல்லாமை வாருங்கால் இன்முகம் காட்டியே
இல்லாமை இல்லாமல் போக்கிடும் - வ‌ல்லாராய்
பொல்லாமை வாருங்கால் போர்வாளாய்க் காத்திடும்
வ‌ல்லாண்மை வாய்த்ததாம் கேள்.[/color]

பொருள் : உறவானது ஏழ்மை வருங்காலத்தில் இன்முகத்தோடு அந்த ஏழ்மையைப் போக்க வேண்டும். தம் உறவினருக்கு எந்த வித தீமைகள் வந்த போதும் போர்வாள் போல அவர்களைக் காத்து நிற்கும். மிக்க வல்லமை மிக்கது உறவு என்பதாகும்.

13. இல்லறப் பெருமை

நோய்வின்றிக் காத்தோர் விருந்துடன ஈகையும்
ஓய்வின்றிப் பேணியே ந‌ல்லறம் - தேய்வின்றி
நன்மக்கள் ஈன்றவர் நானிலம் போற்றவே
மன்புகழ் காணில் லறம்.

பொருள் : இல்லறம் என்பது எப்படி இருக்க வேண்டும் என்றால் விருந்தினரை நல்லபடி இன்முகத்துடன் ஏற்றுக் காக்க வேண்டும். நோய் நொடிகள் இல்லாமல் குடும்ப உறுப்பினர்களைக் காத்திட வேண்டும். நல்ல குழந்தைகளைப் பெற்று இந்த உலகம் போற்றிட அவர்களைப் பாதுகாத்து அழியாப்புகழ் பெற்று இல்லறம் சிறந்திட வேண்டும்.

14. க‌ண‌வ‌ன் பெருமை
வழிநிறை மாறாம‌ல் வாழ்நெறி மீறா
சுழிநிறை மாகடல் தாண்டி - விழிநிறை
இல்லாள் கரமதில் தன்கரம் நீங்காதான்
நல்லோர் புகழ்நா யகன்.

பொருள் : கணவன் என்பவன் தன் வாழ்க்கையில் தவறான வழியில் செலலாமல் இல்லறம் என்னும் பெருங்கடலை தனது மனைவியின் கரங்களைப்பிடித்து கடக்க வேண்டும். இவ்வுலகம் போற்றும் அளவுக்கு சிறந்த கணவனாக விளஙக வேண்டும்.

15. மனைவியின் பெருமை.

கட்டியோன் கண்கண்ட தேவனவ னென்றெண்ணி
ஒட்டியுற வாடிநல் நெறிகூட்டி - சுட்டியே
விட்டு விலகாது நல்லமைச்சாய் தானின்று
கட்டிலில் தாலாட்டும் தாய்.

பொருள் : மனைவியானவள் தன்னைக்கட்டிய கணவனைத் தலைவனாக மதித்து கடவுளாக எண்ணி ஒட்டுதலுடனும் ந்ல்ல வழிகளைக் காட்டியும் கணவனை ஒரு போதும் விட்டு விலகாமல் நல்ல தொரு அமைச்சராக இருந்து தவறு செய்யும் நேரம் தட்டிக்கேட்டு கணவனை கட்டிலில் ஒரு தாய் போல தாலாட்டி மகிழ வைக்க வேண்டும்.

16. உழவர் பெருமை

நிழல்தனைப் போலிவர் நம்வாழ்வில் நீங்கா
துழைத்தலால் நம்முயிர் காத்தே - விழலும்
தழைத்துநல் மண்ணதாய் மாற்றிடும் மாணபின்
உழவினால் உய்யும் உலகு.

பொருள் : நம்மோடு நிழலாக இருந்து நமது வாழ்க்கையில் ந்ம்மை விட்டு நீங்காமல் உழைத்து நமது உயிரைக் காத்து வரும் உழவர்கள் கை பட்டால் தரிசு நிலங்கள் கூட நல்ல வளம் மிக்க மண்ணாய் மாறிவிடும்.அத்தகைய உழவர்களாலும் உழவினாலும் தான் இந்த உலகம் வாழும்.

17. கூடா நட்பு

சேர்ந்தாரைக் கொல்லும் பெருநோய தன்னவே
சேர்ந்திட்ட தீநட்பு கொல்லுமாம் ‍.. நேர்ந்தாரை
காத்திடும் நற்றெய்வம் போலவே காத்திட
வாய்த்திட்ட நட்பதே சீர்.