கலைமகள் கனவில் வந்தாள்!

என் தலைமேல் சூழ்ந்த
கார்மேக விதியைக் கண்டு
கலங்கிப்போய் கண்ணயர்ந்தேன்!
அங்கே ஓர் அற்புத ஒளி!
யார் அது?
கையில்வீணையுடன்
வெள்ளுடைக் கோலத்தில்
வெண்மேகத்திடையே ஒரு
பெண் மேகம்!
மெல்ல இறங்கி என் தலை கோதி
வீணையே வெட்கும் குரலில் கேட்டாள்!

'' என்ன மகனே? ஏன் கலக்கம்?
கலைசூழ்ந்த உன் முகம்
களைபோனதெவ்விதம்?''

'' இல்லை தாயே ஒன்றுமில்லை தாயே!
ஒன்றுமே இல்லை ''
வார்த்தைகளில் ஒரு சோக நாதம்!
அப்போது லேசாகக் கனைத்தபடி
அபயமளித்தாள் அந்த கலைமகள்!

'' உன்னால் முடியாதது எதுவுமில்லை
உணர்வுகளால் பிணைக்கப்பட்டிருந்தாலும்
துன்பங்கள் உன்னை வாட்டி எடுத்தாலும்
வறுமை உன்னை புரட்டிப் போட்டாலும்
தாய் உருவ‌றியா மகவானாலும்
காதலித்தவள் கைவிட்டுப் போனாலும்
எனது உருவில் தாயைக் காண்கிறாய்!
கவிதையின் வடிவில் காதலியைத் தீண்டுகிறாய்!
பிள்ளைகளின் மழலையில் கவலைகளை மறக்கிறாய்!
எனது உணர்வை ரசித்து மகிழ்ந்து
என் செல்லச் சிணுங்கலுக்கு பின்பாட்டு பாடி
உன் பிள்ளைகளோடு ஒட்டி உறவாடி
வறுமையை எட்டிக் காலால் உதைத்து
உணர்வுகளைக் கனவுகளால் வண்ணமாக்கி
விதியையே உனக்குக் கீழ்படியும் சேவகனாக்கி
ஜொலித்துக்கொண்டிருக்கும் உன்னைப் பார்....
விதியின் கோரப்பிடியில் சிக்கும் ஆளில்லை நீ
இள‌மையைக் க‌ட‌ந்து விட்டாய் ஆனாலும்
இன்னும் இள‌மையுட‌ன் இருக்கும்
உன் வியப்பான ர‌க‌சிய‌த்தை உணர்ந்தாயா?
எழு மகனே! ஏழுலகம் உன் காலடியில்!''

எது தான் வாழ்க்கை...?

வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு அடிக்கும்
வாதங்கள் பிரதிவாதங்கள் உண்டு...
அடிகளே வாழ்க்கையாகும்போது
அடித்தளம் அசையும் கூடாரம் -வாழ்க்கை!

நேர்மைக்கு என்றும் சோதனைகள் உண்டாமே..?
நேசத்துக்கும் அது சொந்தம் தானாமே...?
நிறைய பொய்சொல்லி நேசம்வளர்ப்பதை விட
நெஞ்சு நிறைய வாழ்த்துச் சொல்லி பிரிவதே - வாழ்க்கை!

அன்புற்றோர் கலங்குதல் கண்டும் அசைவிலா மனிதம் உண்டா?
ஆடையது நெகிழ்தல் கண்டும் அசைவிலா கைகள் உண்டா?
என்பும் தருமாமே நட்பு எங்கிருக்கிறது அதுபோல் இன்று..?
தன் சுகம் தன் பணி இதுதான் இன்றைய நிதர்சன வாழ்க்கை!

நட்பென்பது யாதெனின்.......!

நட்பென்பது வெறும்
நன்மையில் மட்டுமா?
கண்ணில் தூசு விழும்போது
மூளையின் உத்தரவுக்கு
காத்திருக்குமா இமைகள்?
நான் நலம் நீ நலமா
என்பதுவா நட்பு?
நீ இங்கு நலம்
நான் அங்கு நலமா
என்பது தான் நட்பு!

தமிழகமே...தமிழகமே......!

இந்த ஏழைச் சோழர்களின்
கண்ணீர்த்துளிகளின்
வானவில் சிதறல்கள்
கண்ணகி உடைத்த
மாணிக்கப் பரல்களோ?
அரசாங்கப் பாண்டியர்கள்
நீதி வழுவா நீள்கை யாளர்களோ?
மதுரையைத் தழலிடுமுன்
கண்ணகியும் கடத்தப்படும்
அவலநிலை இங்கே!

பொற்கைப்பாண்டியனும்
கொற்கைப் பாண்டியனும்
மீன்கொடியை அடகு வைத்து
மீட்கமுடியாமல்
மேல்மூச்சும் கீழ்மூச்சுமாய்
கோர்ட்டுப்படிகளில்!
சிலப்பதிகாரம் எழுதிய
இளங்கோ சந்ததியோ
இங்கே
சில்லரை அதிகாரம் எழுதுவதில்
மும்முரம்!

இமயம் தொட்ட சேரலாதனின்
சோர வாரிசுகள்
குட்டிச்சுவர்களைக் காக்கும் போராட்டத்தில்
உண்ணவியலா விரதம்!
தமிழகமே குருக்ஷேத்திரமாகும்
தலைப்புச்செய்திகள்!

வாழ்க்கையை வாழ்ந்து பார்.......!

எல்லா இறகுகளையும்

இழந்துவிட்ட பறவை கூட

இறகுகளின் எச்சங்களால்

எத்தனிக்கும் மீண்டும் வான் அளக்க....!

ஒற்றைக்கம்பத்தின்

உச்சிமீது நிற்கும்போது கூட

கழைக்கூத்தாடியின் இதயம்

தன் அன்புக்குரியவளின்

தனிமையை நினைத்துருகும்...!

சில போழ்து நாமும்

செக்குமரம் சுற்றிவரும்

சுயசிந்தனை மறந்த மாடுகள்

போலதான் சிந்திக்கிறோம்!

பலமுறைவீழ்ந்த சிலந்தியும்

கடைசியில் வெற்றிபெறும்!

படித்த நாமேன் இப்படிப்

பதட்டத்தைப் போர்த்தி அலைகிறோம்...?

பதில் சொல் என்னுயிரே.....

பதில் சொல் என்னுயிரே.....

மாரியம்மாவும்
மேரியம்மாவும்
கருணைக் குன்றுகள் தாம்.....

மாரியப்பனும்
மேரி சூசையும்
மணந்தது இங்கே தான்....

கிருஷ்ணனும்
கிறிஸ்டோபரும்
காதலித்தது இங்கே தான்....

மீனாட்சியின் உள்மூச்சும்
கருணை மேரியின் வெளிமூச்சும்
ஸ்பரிசிப்பது இங்கே தான்....

கற்பூர வெளிச்சமும்
மெழுகுவத்தி வெளிச்சமும்
சங்கமிப்பது இங்கே தான்.....

இருகோயில்களுக்கும்
வந்திறங்கிய செங்கற்களும்
ஒரே சூளையிலிருந்து தான்...

ஆண்புறா கோயிலிலும்
பெண்புறா சர்ச்சிலும் தானே
உறங்குகின்றனவாம்....

இத்தனை ஒற்றுமைகளும்
இங்கே அமைந்திருக்க
உன் தந்தை பூசாரியும்
என் பங்குத்தந்தையும்
சம்பந்திகளாய் மாறுவரோ?

தோளாட்டுப்பாடல்

தோளாட்டுப்பாடல்

தாயின் தாலாட்டும்
தாய்மாமனின் தோளாட்டும்
எல்லா மகவுக்கும் கொடுப்பினை இல்லை...
எனக்களித்த் இறைவனுக்கு நன்றி...
அன்று கருடன் தாங்கிய விஷ்ணு
அகில உலகம் அள்ந்தான்...
மாமன் தாங்கிய நான்
அன்பு உலகம் அளப்பேன்...
கண்ணனின் தாய் மாமன் அல்ல நீ!
தன்னுயிர் கருதா தாயின்
மறு உருவம் நீ!
என் தாயிட்ட பிச்சையாகிய
என்னுயிருக்கு காவலனாய்
என் தாய் மாமனே நீ!
என் கைகளுக்கும் வலு வரட்டும்..
தோள் தாங்கிய உன்
தாள் தாங்குவேன்!
அது வரை
நன்றியெனும் சிறு பொரியை
நானளிப்பேன் சுவைத்துக்கொள்!
சிறிய பூவுலகம் எனைத் தாங்கும்
ஹெர்குலிஸே நன்றி நன்றி!

படக் கவிதை -1

படக்கவிதை - 2

அன்னையே வணங்குகிறேன்!

அன்னையே வணங்குகிறேன்!

அழகிய மலரினில் அமர்ந்திட்ட தேவியே
அடியவன் வேண்டுதல் கேட்டிடு நீ!
தழலினில் விழுந்திட்ட புழுவினைப் போலிங்கு
தவித்திடும் இவன் குரல் கேட்டிடு நீ!
நிழலினைப் போலிங்கு தொடர்ந்திடும் விதியெனை
நிம்மதி குலைப்பதைப் பார்த்திடு நீ!
இழந்திட்ட நிம்மதி திரும்பவும் பெற்றிட
இன்முகம் கொண்டிங்கு காத்திடு நீ!

கொடுமைகள் புரிந்திட்ட அசுரரைக் கொன்றன்று
கொற்றனைக் காத்திட்ட தேவியும் நீ!
அடுத்தடுத் தெனையிங்கு ஆட்டிடும் ஊழ்தனை
அற்றொழித் துடனென்னைக் காத்திடு நீ!
விடுதலை யொன்றின்றித் துடித்திடும் அடியவன்
வீழ்ந்துந்தன் பாதங்கள் பணிந்திடுவேன்!
குடுகுடு வென்றுடன் சடுதியில் காத்திட
குமரனின் தாயுன்னை வேண்டுகிறேன்!

ஐங்கரன் தாயுனை அனுதினம் போற்றியே
அடிதொழு துளமுடன் வணங்கிடுவேன்!
பைங்கனி சுவையொத்த உன்பெய ரோங்கிட
பாமரன் நானுனைப் போற்றிடுவேன்!
பைங்கிளி தோளினில் பாங்குடன் அமர்ந்திட
பார்ப்பவ ருளம்குளிர் விப்பவளே!
பைங்குழல் மகுடத்தைத் தாங்கிட ஜோதியாய்
பாரினில் வந்தெனைக் காத்திடுவாய்!